Δευτέρα 13 Απριλίου 2009
The Delights of the Poet (Giorgio de Chirico, 1912)- Μεταγραφή
ερώτηση του Χ.Γ2η απόπειρα του γνωστού μας ακαδημαϊστή μετα το εγγεφαλικό επεισόδιο, περι την αντιγραφή σχεδίου.
Μπορεί, Δάσκαλε, το σκίτσο του ασθενούς να μας ειναι χρήσιμο για την εξαγωγή καποιων συμπερασμάτων?
Σάββατο 11 Απριλίου 2009
....για να μην ξεχνιόμαστε κι όλας......Χρήστο, πες πασχαλίτσα, σα να βλέπω μία γκλίτσα.........
Αγαπητότατα τέκνα μου,
εν αρχή, οφείλω να σας υπενθυμίσω ότι δεν ευρίσκεσθε σε ένα ιδιωτικό βλογκ. Εξ αυτού, ευκόλως συνάγεται, ότι δεν δύνασθε να αναρτάτε ότι σας ενκαυλώσει, παρά μόνον και αποκλειστικώς, ότι συνδέεται αμέσως είτε εμμέσως με την εργασία μας ή πάλι με την υπόθεση της αισθητικής -Ναι ακόμα και όταν φληναφείτε.
Η περίπτωση μάλιστα του καθ όλα αξίου και υπερόχου ΧΓ, ενέχει την διάσταση εξοφλήσεως επιταγών ενοχών στην καλύτερη περίπτωση, ενώ στην χειρότερη, ταξιδίου αναψυχής, ήτοι, τουρισμού.
Ο ίδιος κι όλας, θα χαρώ να με διαψεύσει, προσκομίζοντας τα σχετικά αποδεικτικά περί της συμμετοχής του σε ομάδα αρωγής των πενομένων, ή πάλι τα περί του τελευταίου του ταξιδιού κάτω από εξόχως δυσμενείς συνθήκες και ακράτου ταλαιπωρίας στην Αιθιοπία, στο Κονγκό και αλλαχού με σκοπό την ιδιοχείρως παράδοση τροφής στους τάλαινας ιθαγενείς.
Αναφέρομαι στον ΧΓ ειδικώς, όχι μόνον διότι έδωκε λαβή με το σχετικό βίνδεο, αλλά κι όλας, επειδή με υπέροχο, ευκρινή, και ευσύνοπτο τρόπο κατά την τελευταία μας συνάντηση φώτισε το ερώτημα που είχε τεθεί, αναφερόμενος στα του εξαιρετικού ήθους που καθορίζουν τα έργα σας !!!!!!!!!!!!
Ευχαριστώ για την προσοχή σας ο διδάσκαλος
(και εάν βεβαίως εργωδώς απασχολείσθε με την ανθρώπινη δυστυχία, προτίθεμαι να συμβάλλω ενεργώς στο φρικτό σας δράμα, αλλάζοντάς σας φανέλα εγκαίρως, προς αποφυγήν πνευμονίας, βρογχίτιδος και άλλων επισειομένων ως εκ της επιπόνου προσπαθείας σας συνεπειών)
Παρασκευή 10 Απριλίου 2009
Δευτέρα 6 Απριλίου 2009
Και ολίγος Χεμινγουέη
Σε συνέχεια της κουβέντας της Πέμπτης το απόσπασμα έχει ως εξής:
Ο φανατισμός είναι παράξενο πράγμα. Για να είσαι φανατισμένος, πρέπει να είσαι απόλυτα βέβαιος ότι έχεις δίκιο και τίποτα δεν εξασφαλίζει αυτή τη σιγουριά και την αίσθηση του δικαίου όσο η εγκράτεια. Η εγκράτεια είναι ο εχθρός της αίρεσης.
Πως θα μπορούσε να σταθεί αυτή η πρόταση αν την εξέταζε; Αυτός ήταν πιθανότατα ο λόγος που οι κομμουνιστές πάντα πολεμούσαν τον μποεμισμό. Οταν ήσουν μεθυσμένος, ή όταν διέπραττες είτε μοιχεία είτε απιστία αναγνώριζες προσωπικά το λάθος σου σ'αυτό το τόσο ευμετάβλητο υποκατάστατο της αποστολικής πίστης, τη γραμμή του κόμματος. Κάτω ο μποεμισμός, το αμάρτημα του Μαγιακόφσκι...
Από το Για ποιόν χτυπά η καμπάνα.
Επίσης ένα άλλο κομμάτι που βρίσκω σχετικό με τη συζήτηση της Πέμπτης είναι το κάτωθι:
Ο Τενεσί Ουίλιαμς έγραψε κάποτε: Ζούμε όλοι μέσα σε ένα σπίτι που καίγεται και δεν υπάρχει πυροσβεστική για να καλέσουμε. Δεν υπάρχει ούτε έξοδος, μόνο ένα παράθυρο στον πάνω όροφο για να κοιτάζουμε έξω ενώ η φωτιά καίει το σπίτι μ'εμάς παγιδευμένους, κλειδωμένους μέσα. Από μια άποψη ο Ουίλιαμς είχε δίκιο. Ναι αλλά τι θέα που έχει αυτό το παράθυρο στον πάνω όροφο!
Εκείνο που δεν είπε ο Ουίλιαμς, όμως, είναι ότι αν κοιτάζουμε από το παράθυρο αυτό με έντονη περιέργεια και παθιασμένο μάτι, με γενναιόδωρο πνεύμα και την ικανότητα της χαράς, και, ναι, αν έχουμε τη γλώσσα με την οποία να στηρίζουμε και να εμπλουτίζουμε τα πράγματα που βλέπουμε, τότε ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ που το σπίτι καίγεται γύρω μας. Δεν πειράζει. Αστο να καίγεται το γαμημένο.
Τομ Ρόμπινς-Αγριεμένοι ανάπηροι επιστρέφουν από καυτά κλίματα
Αβάδιστη
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)