Τρίτη, 3 Μαρτίου 2009

Περί παπαριάς και θράσους

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4504872&ct=4

Ο Αλεκούκος για την κρίση!!

ΧΓ (παραλειψις)

5 σχόλια:

  1. Τι να πω, μερικές φορές είναι καλύτερα να σιωπά κανείς...ο καθένας ούτως ή άλλως διαλέγει αυτοβούλως τη θέση του στην ιστορία...και αν αυτό δεν τον ενδιαφέρει, τόσο το καλύτερο γι' αυτόν.

    vant

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. χαίρετε παίδες, ας υπογράφουμε τις αναρτήσεις..
    όσο για την ίδια την ανάρτηση, "ουδέν σχόλιο"..

    Μαρίνα Θήτα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. "Κοιμάμαι νανουρίζοντάς το στοργικά στην αγκαλιά μου! Το κανακεύω, του ψυθιρίζω, ονειρεύομαι το μέλλον του και το μέλλον μου μαζί του! Είναι το καμάρι μου...περάσαμε τόσα πολλά μαζί.
    Η σχέση μας έχει περάσει από πολλά, έχει δοκιμαστεί και έχει σφυρηλατηθεί στο αμόνι της ανάγκης. Μαζί τον καιρό των παχιών αλλά και των ισχνών αγελάδων! Με αναστατώνει η σκέψη ότι μπορεί να πάθει κάτι. Τρέμω στην ιδέα ότι μπορεί κάποτε να με εγκαταλείψει.
    Αν χάσω το ψυγείο μου...θα φαρμακωθώ!!!!
    Μήπως όμως έτσι γίνω καλύτερος άνθρωπος;"
    Παπαριάς εγκώμιο κεφάλαιο 3.

    "Στο ίδιο θέμα, αλλάζω πότε πότε το χρώμα για να ταιριάζει με το σαλονάκι της μανδάμ.
    Το ίδιο έκανε και ο συνάδελφος Μοντιλιάνι"
    Ελεγεία Θράσους, κεφάλαιο 1 παράγραφος 5

    Πείτε ότι θέλετε, εγώ όταν μεγαλώσω θα γίνω θηλυκός Φασιανός ...στα κάρβουνα!
    Μπαμπέτ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Και εγω θα σου πλέξω στιχους και φτιασιδια νοτες να σου τραγουδω και να σου ψέλνω το τροπαρι της Φασιανής!

    ΧΓ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Τί τραβάμε κι`εμείς οι πολεοδόμοι!
    ΛΗΤΑ ΓΕΩ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή