.jpg)
Τρίτη 26 Μαΐου 2009
''Ανθρώπων....(συνέχεια)''
...Ιστορίες για μέρες....
νύχτες....
για τόπους μακρινούς...
...ονειρεμένους....
...το χθες....
και το αύριο....
Δευτέρα 25 Μαΐου 2009
Αικατερίνη Βανταράκη (Βαντ)
Γεννήθηκε το 1965 στην Κρήτη. Ζει στην Αθήνα.
Σπούδασε Σκηνοθεσία στη Σχολή Κινηματογράφου και Τηλεόρασης Λυκούργου Σταυράκου.
Εργάστηκε σε τηλεοπτικούς σταθμούς και σε γραφεία παραγωγής τηλεοπτικών προγραμμάτων και κινηματογραφικών ταινιών ως βοηθός σκηνοθέτη.
Παρακολούθησε μαθήματα ελεύθερου σχεδίου και γραφιστικής στις σχολές Βελουδάκη και στο Digital art school αντίστοιχα.
Συμμετείχε στην ομαδική έκθεση «Δημήτρης Μανίνης και το βλέμμα των μαθητών του στο θέατρο Περίακτοι το 2008»
και στην έκθεση « Χιόνια πολλά και ευτυχισμένος ο Καινούριος Κόσμος» της ομάδας εικαστικών Ante Portas στον ″Ιανό″ το 2008.
Από τον Οκτώβριο του 2004 παρακολουθεί το τμήμα ζωγραφικής «Εικαστικά Παίγνια» με δάσκαλο τον Δημήτρη Μανίνη στο Εργαστήρι Εικαστικών Τεχνών του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Παλλήνης.
Σπούδασε Σκηνοθεσία στη Σχολή Κινηματογράφου και Τηλεόρασης Λυκούργου Σταυράκου.
Εργάστηκε σε τηλεοπτικούς σταθμούς και σε γραφεία παραγωγής τηλεοπτικών προγραμμάτων και κινηματογραφικών ταινιών ως βοηθός σκηνοθέτη.
Παρακολούθησε μαθήματα ελεύθερου σχεδίου και γραφιστικής στις σχολές Βελουδάκη και στο Digital art school αντίστοιχα.
Συμμετείχε στην ομαδική έκθεση «Δημήτρης Μανίνης και το βλέμμα των μαθητών του στο θέατρο Περίακτοι το 2008»
και στην έκθεση « Χιόνια πολλά και ευτυχισμένος ο Καινούριος Κόσμος» της ομάδας εικαστικών Ante Portas στον ″Ιανό″ το 2008.
Από τον Οκτώβριο του 2004 παρακολουθεί το τμήμα ζωγραφικής «Εικαστικά Παίγνια» με δάσκαλο τον Δημήτρη Μανίνη στο Εργαστήρι Εικαστικών Τεχνών του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Παλλήνης.
Κυριακή 24 Μαΐου 2009
Σοφία Βεργοπούλου (κατά κόσμον Αβάδιστη)
Γεννήθηκα; Ναι, αυτό είναι βέβαιο.
Γιατί γεννήθηκα; Δεν είμαι βέβαιη για αυτό.
Η έλλειψη βεβαιοτήτων την οποία ανακάλυψα πολύ νωρίς, καθόρισε τα πρώτα μου βήματα. Εψαχνα για επιβεβαιωμένες πληροφορίες. Διασταυρωμένες.
Το μόνο που βρήκα ήταν μια δημοσιογραφική πένα. Εγραψα με αυτήν τις πρώτες εντυπώσεις μου και τα πράγματα πήγαν σχετικά καλά, σε ότι αφορά το κομμάτι της (αυτο)επιβεβαίωσης.
Γιατί γεννήθηκα; Δεν είμαι βέβαιη για αυτό.
Η έλλειψη βεβαιοτήτων την οποία ανακάλυψα πολύ νωρίς, καθόρισε τα πρώτα μου βήματα. Εψαχνα για επιβεβαιωμένες πληροφορίες. Διασταυρωμένες.
Το μόνο που βρήκα ήταν μια δημοσιογραφική πένα. Εγραψα με αυτήν τις πρώτες εντυπώσεις μου και τα πράγματα πήγαν σχετικά καλά, σε ότι αφορά το κομμάτι της (αυτο)επιβεβαίωσης.
Αλλά και πάλι δεν ήμουν βέβαιη για πολλά πράγματα. Για τα περισσότερα. Αυτοί που με διάβαζαν πάντως, ήταν βέβαιοι ότι ήξερα. Πέραν πάσης αμφιβολίας.
Συνέχισα να βαδίζω προς ένα αβέβαιο προορισμό ώσπου σκόνταψα στα χρώματα. Προς στιγμήν φάνηκε να υπάρχει μια βεβαιότητα σε αυτό.
Μετά από λίγο «κυλίστηκα στη λάσπη» και πολύ μου άρεσε. Ο πηλός είναι πολύ γήινος, πολύ χειροπιαστός.
Αυτόπτες μάρτυρες θα μπορούσαν να πουν για μένα:
Συνέχισα να βαδίζω προς ένα αβέβαιο προορισμό ώσπου σκόνταψα στα χρώματα. Προς στιγμήν φάνηκε να υπάρχει μια βεβαιότητα σε αυτό.
Μετά από λίγο «κυλίστηκα στη λάσπη» και πολύ μου άρεσε. Ο πηλός είναι πολύ γήινος, πολύ χειροπιαστός.
Αυτόπτες μάρτυρες θα μπορούσαν να πουν για μένα:
«Παρακολουθεί επί 5 έτη το τμήμα ζωγραφικής «Εικαστικά Παίγνια» με δάσκαλο τον Δημήτρη Μανίνη στο Εργαστήρι Εικαστικών Τεχνών του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Παλλήνης.
Συμμετείχε στην ομαδική έκθεση «Δημήτρης Μανίνης και το βλέμμα των μαθητών του» στο θέατρο Περίακτοι το 2008».
Συμμετείχε στην ομαδική έκθεση «Δημήτρης Μανίνης και το βλέμμα των μαθητών του» στο θέατρο Περίακτοι το 2008».
Αλλά κανείς -ούτε καν εγώ- δεν είναι βέβαιος. Γιατί γεννήθηκα; Για τις λέξεις; Τα χρώματα; Τον πηλό; Η απλώς για να κάνω συνεχώς ερωτήσεις;
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)