Κυριακή 9 Μαΐου 2010

Oh Tempora Oh Morres!!!

http://www.skai.gr/player/Radio/?MMID=113021


Μια εκπομπή αφιερωμένη στους καιρούς που διανύουμε....

Καλή Εβδομάδα

Babett

Τετάρτη 5 Μαΐου 2010

Δευτέρα 3 Μαΐου 2010

Άτιτλο


Σάββατο 1 Μαΐου 2010

Να διώξουμε τις "ταραντούλες"!!!



" Ταραντέλα: μύθος και πραγματικότητα…

Τι είναι η ταραντέλα; Η μουσική, που θεραπεύει το τσίμπημα της μαύρης δηλητηριώδους αράχνης, είναι μέρος ενός ευρύτερου φαινομένου, του ταραντισμού, με ρίζες στο μακρινό μεσαιωνικό παρελθόν της νότιας Ιταλίας που την κατοίκησαν αλλεπάλληλα στρώματα, μερικά ελληνόφωνα, από τον καιρό του Πυθαγόρα, ο οποίος όχι μόνο θεράπευε με τη μουσική, αλλά της ανέθετε και θεραπευτική λειτουργία. Κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, το τσίμπημα της ταραντούλας προκαλούσε έντονες διαταραχές και σπασμούς Ο ταραντάτος ή η ταραντάτα έπρεπε να χορεύει και να τραγουδάει με φρενίτιδα ωσότου θεραπευθεί. Είναι όμως έτσι;

Τι υποδηλώνει το τσίμπημα της αράχνης; Η χερσόνησος του Σαλέντο είναι η Γη του επαναλαμβανόμενου τσιμπήματος (La terra del rimorso) θα γράψει, στο ομώνυμο βιβλίο του, ο ιταλός εθνογράφος Ernesto de Martino (1908-1965). Ο χαρακτηρισμός παραπέμπει στο ξαναδάγκωμα, στην επιστροφή του κακού παρελθόντος, του παρελθόντος που δεν αποτέλεσε επιλογή, θα μας πει ο ίδιος, και το οποίο επιστρέφει για να ξαναδαγκώσει. Δεν είναι τυχαίο που αυτό συμβαίνει στη νότια Ιταλία, αυτή τη γη με τα τόσα προβλήματα, αδύναμη να προσφέρει ασφάλεια και προστασία στον πληθυσμό της. Ο ταραντισμός ήταν ένας πολιτισμικά κατασκευασμένος εξορκισμός του κακού, μια μαγικο-θρησκευτική του έκφραση.

Η χερσόνησος βρισκόταν ανέκαθεν εκτεθειμένη σε κινδύνους, ένα σύνορο χωρίς ασφάλεια. Έτσι, κάθε καλοκαίρι, καθώς πλησιάζει η γιορτή του Απόστολου Παύλου στα τέλη Ιουνίου, υφέρπει στην περιοχή ο σκοτεινός πειρασμός της αταξίας και του χάους και για το λόγο αυτό αποκτά αξία η προσφυγή σε μια μυθικο-τελετουργική τάξη που αναφέρεται σ΄ έναν κόσμο χριστιανικό μεν αλλά με μεγάλη πολιτισμική απόσταση από τη χριστιανική τάξη πραγμάτων. Ο αγροτικός κόσμος αντιστέκεται με τον τρόπο του απέναντί της, μαθημένος την ίδια εποχή του χρόνου στις αρχαίες παγανιστικές γιορτές, που έχουν τώρα αντικατασταθεί από τις χριστιανικές."
[Απόσπασπασμα από άρθρο της Μυρσίνης Ζορμπά στο www.encardia.gr]

Καλή πρωτομαγιά...με μια Ταραντέλα, προς "εξορκισμό" του κακού. Σε όλα τα επίπεδα!

Με αγάπη
Babett

Τρίτη 27 Απριλίου 2010

Παρασκευή 23 Απριλίου 2010

Πως προχωρεί ο κόσμος?






Βαντ...έθεσες ένα ερώτημα μετά το προηγούμενο μάθημα...εδώ μια εκδοχή απάντησης σε δυο μάλιστα εκτελέσεις
"Κεμάλ" ... μουσική Μάνος Χατζηδάκις ελληνικοί στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Αγγλικοί στίχοι Rudnytsky, Corrigan, Fultreman, Nivison

Καλό σαββατοκύριακο σε όλους!

Babett

Κυριακή 18 Απριλίου 2010

Περί ήθους τινα........




Ακούστε και ειδέστε μετά προσοχής πάσης.
Η συνέχεια κατά την επόμενη συνάντηση ....

Παρασκευή 16 Απριλίου 2010

Πολλά τα δεινά,κ' ουδέν ανθρώπου δεινότερο πέλει

Με αφορμή το χθεσινό μάθημα, σας παραθέτω το απόσπασμα του χορικού από την Αντιγόνη του Σοφοκλή...την εισαγωγή του οποίου μας ανέφερε ο δάσκαλος...

Babett


«ΑΝΤΙΓΟΝΗ»- Σοφοκλής

Πολλά τα δεινά μα απ’ τον άνθρωπο κανένα δεινότερο

Περνά τον αφρισμένο πόντο με τις φουρτούνες του νοτιά

Στη μέση σκάβει το βαθύ και φουσκωμένο κύμα

και την υπέρτατη θεά, τη Γη την άφθαρτη παιδεύει την ακάματη

Οργώνοντας με καματερά χρόνο το χρόνο φιδοσέρνοντας αλέτρι.

Και των αστόχαστων πτηνών τις φυλές κυνηγά με βρόχια,

Των αγρίων θηρία τα έθνη, των βυθών την υδρόβια φύτρα

Με δίχτυα πλεγμένα στριφτά, ο τετραπέρατος.

Τα’ αγρίμι της βουνοκορφής δαμάζει με τεχνάσματα

Φορεί στων αλόγων την πλούσια χαίτη ζυγό

Και στον ταύρο, που βαρβάτος βοσκάει στα όρη.

Ένας τον άλλο δίδαξε λαλιά, τη σκέψη, σαν το πνεύμα των ανέμων

Την όρεξη να ζει σε πολιτείες, πώς να γλιτώσει το χαλάζι μες στ’ αγιάζι

Την άγρια δαρτή βροχή μέσα στον κάμπο

Ο πολυμήχανος..αμήχανος δε θ’ αντικρίσει τα μελλούμενα

Το χάρο να ξεφύγει μόνο δεν μπορεί

Μ’ όλο που βρήκε ψάχνοντας και γιατρειές σ’ αγιάτρευτες αρρώστιες.

Τέχνες μαστορικές σοφίστηκε που δεν τις βάζει νους

Κι όμως μια στο καλό, μια στο κακό κυλάει

Όποιος κρατεί τον ανθρώπινο νόμο

Και του θεού το δίκιο, που όρκος το δένει φριχτός, πολίτης/

Αλήτης και φυγάς, όποιος κλωσάει τα’ άδικο, μακάρι και μ’ αποκοτιά

Ποτέ σε τράπεζα κοινή με κείνον που τέτοια τολμάει.

(Σοφοκλής, Αντιγόνη, μτφ. Κ. Γεωργουσόπουλος, εκδ. Ελευθεροτυπία)

Πέμπτη 15 Απριλίου 2010

Χρώμα!





Ίσως το χρώμα του ...να αποτελεί μια κάποια λύση στην αναζήτησή μας...
όπως και να' χει ελπίζω να το απολαύσετε!

Babett